Η Piret Reinson μιλά για την επικοινωνία ως τέχνη, τη δημιουργία από το μηδέν και την εμπιστοσύνη στο ταξίδι της ζωής.

Σε κάθε Snappi Journal, η Piret είναι εκείνη που κάνει τις ερωτήσεις.

Ακούει, παρατηρεί λεπτομέρειες, εντοπίζει το νήμα που τις συνδέει και με κάποιον τρόπο, μετατρέπει μία συζήτηση σε ιστορία.

Αυτή τη φορά όμως αποφασίσαμε να αντιστρέψουμε τους ρόλους.

Και πρέπει να παραδεχτώ ότι το να παίρνει συνέντευξη από τον άνθρωπο που συνήθως κάνει τις ερωτήσεις συνοδεύεται από λίγη επιπλέον πίεση.

Ως Corporate Communications & Community Intern στη Snappi, τους τελευταίους μήνες είχα την ευκαιρία να δουλέψω δίπλα της και να ανακαλύψω πόση σκέψη, περιέργεια και φροντίδα μπορεί να κρύβει μία μόνο ιστορία. Έτσι, για αυτό το Snappi Journal, πήρα τη συνηθισμένη θέση της.

Το να βρίσκεται στην άλλη πλευρά της συζήτησης φαίνεται παράξενο στη Piret.

Το συγκρίνει με μια ανάμνηση από την εποχή που τα παιδιά της ήταν μικρά. Τότε, ήταν συνήθως εκείνη που κρατούσε τη βιντεοκάμερα και κατέγραφε τα πάντα. Μια μέρα, όμως, ο γιος της έστρεψε τη κάμερα προς το μέρος της.

«Τα παιδιά μου αγαπούν ακόμη εκείνο το βίντεο, γιατί είναι ένα από τα λίγα στα οποία μπορούν πραγματικά να με δουν», λέει. «Το να δίνω τώρα συνέντευξη μου δημιουργεί κάπως το ίδιο συναίσθημα. Είναι πολύ παράξενο.»

Αυτή τη φορά όμως, έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον άνθρωπο πίσω από τις ιστορίες.

Δημιουργώντας τον δικό της κόσμο

Η Piret μεγάλωσε στην εσθονική ύπαιθρο, σε μία εποχή κατά την οποία η χώρα αποτελούσε ακόμη μέρος της Σοβιετικής Ένωσης. Θυμάται τον εαυτό της ως ένα δημιουργικό παιδί που συχνά ζούσε σε ένα δικό του κόσμο.

«Δεν είχαμε πολλά έτοιμα πράγματα, επομένως έπρεπε να τα δημιουργήσουμε μόνοι μας», θυμάται. «Φτιάχναμε ρούχα για τις κούκλες μας και μετατρέπαμε παλιά μπουκαλάκια φαρμακείου σε αντικείμενα για τα κουκλόσπιτά μας. Έπρεπε να χρησιμοποιείς τη φαντασία σου».

Αυτό που θα μπορούσε να μοιάζει με περιορισμό εξελίχθηκε σε ένα πρώτο μάθημα δημιουργικότητας: αν κάτι δεν υπήρχε, μπορούσες να βρεις έναν τρόπο να το φτιάξεις μόνη σου.

Αυτό το ένστικτό θα τη συνόδευε και στη συνέχεια. Σε όλη την επαγγελματική της πορεία, η Piret βρισκόταν επανειλημμένα σε περιβάλλοντα όπου κάτι έπρεπε να δημιουργηθεί να μεταμορφωθεί ή να επαναπροσδιοριστεί.

Αναγνωρίζει επίσης έντονα στον εαυτό της την εργασιακή νοοτροπία των Εσθονών. Προς έκπληξή της, είναι ένα χαρακτηριστικό που συνάντησε και στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στους συναδέλφους της στη Snappi.

«Όταν οι άνθρωποι γύρω σου μοιράζονται τις ίδιες αξίες και την ίδια αφοσίωση, θέλεις και εσύ να προσπαθήσεις περισσότερο», λέει. «Στην Snappi,  όλοι θέλουμε να πετύχει και να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βιώνουν τις τραπεζικές υπηρεσίες και αισθάνονται για τα οικονομικά τους».

Μια καριέρα χωρίς ευθεία γραμμή

Η Piret δεν ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία έχοντας ένα σαφές σχέδιο να ασχοληθεί με την επικοινωνία.

Στο σχολείο, οι ξένες γλώσσες έμοιαζαν με τη φυσική επιλογή. Ξεχώριζε στα αγγλικά και ξεκίνησε να σπουδάζει αγγλική γλώσσα και λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο. Δεν άργησε, όμως, να συνειδητοποιήσει ότι οι συγκεκριμένες σπουδές δεν της ταίριαζαν.

Καθώς η Εσθονία ανέκτησε την ανεξαρτησία της και η οικονομία της χώρας άρχισε να μεταμορφώνεται, η Piret άρχισε να ενδιαφέρεται όλο και περισσότερο για τα οικονομικά και τις επιχειρήσεις. Η αλλαγή κατεύθυνσης απαίτησε μια ιδιαίτερα εντατική περίοδο μελέτης, αλλά τελικά την οδήγησε στη πρώτη της επαγγελματική ευκαιρία.

Η ευκαιρία εμφανίστηκε απροσδόκητα, μέσα από έναν άνθρωπο που συναντούσε συχνά στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου.

«Μια μέρα, μου είπε ότι κάποιοι φίλοι δημιουργούσαν ένα επενδυτικό ταμείο και με ρώτησε αν θα ήθελα να δουλέψω εκεί», θυμάται. «Είπα ‘Γιατί όχι;’. Έτσι, η πρώτη μου επαγγελματική συνέντευξη έγινε μέσα στη βιβλιοθήκη».

Ο πρώτος της ρόλος περιλάμβανε επαναλαμβανόμενη γραφειοκρατική εργασία που συνδεόταν με τη διαδικασία ιδιωτικοποιήσεων στην Εσθονία. Σύντομα κατάλαβε ότι δεν ήταν το είδος της δουλειάς που ήθελε να συνεχίσει και αποφάσισε να επιστρέψει στο πανεπιστήμιο.

Λίγο αργότερα, ο CEO αυτής της εταιρείας  την πλησίασε με μια απρόσμενη πρόταση: γιατί να μην γίνει Head Of Marketing;

Η ερώτηση αυτή σηματοδότησε την αρχή μιας επαγγελματικής διαδρομής που θα περνούσε από το marketing, τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, τον τραπεζικό κλάδο, το nation branding, την τεχνολογία και την εταιρική επικοινωνία.

«Λέω πάντα στους νέους ανθρώπους πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να βρεις τον εαυτό σου», αναφέρει. «Υπάρχει μεγάλη πίεση να γνωρίζεις τι θέλεις να γίνεις. Όμως, οι επαγγελματικές διαδρομές δεν ακολουθούν πάντα μία ευθεία γραμμή».

Όταν η επικοινωνία γίνεται τέχνη

Αρχικά, η Piret προσέγγιζε τη δουλειά της μέσα από το παραδοσιακό marketing. Με τον καιρό, όμως, άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι όλα ξεκινούν από την επικοινωνία και πιο συγκεκριμένα από το μήνυμα.

«Μπορείς να συνεργαστείς με το καλύτερο agency και να δημιουργήσεις μια εξαιρετική καμπάνια, αλλά πρώτα πρέπει να κατανοήσεις την ουσία της επιχείρησης, το κοινό και το πρόβλημα που προσπαθείς να λύσεις» , εξηγεί. «Όλα ξεκινούν από το μήνυμα».

Για την Piret, η επικοινωνία δεν αποτελεί απλώς μια εταιρική λειτουργία. Είναι μια τέχνη που απαιτεί περιέργεια, πολιτισμική αντίληψη, ακρίβεια και συνεχή εξάσκηση.

«Για μένα, η επικοινωνία είναι επίσης τέχνη. Πρέπει να διαβάζεις, να παρατηρείς, να βιώνεις εμπειρίες και να χρησιμοποιείς όλες σου τις αισθήσεις. Έτσι δημιουργείς κάτι με το οποίο οι άνθρωποι μπορούν πραγματικά να συνδεθούν».

Αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Η Piret χρησιμοποιεί ΑΙ στη δουλειά της, πιστεύει όμως ότι η τεχνολογία κάνει την ανθρώπινη κρίση  και τη προσοχή στη λεπτομέρεια ακόμη πιο πολύτιμες.

«Το μέλλον ανήκει στους ανθρώπους που προσέχουν τις αποχρώσεις και θέλουν να κατακτήσουν την τέχνη τους», λέει. «Το ΑΙ μπορεί να σε βοηθήσει, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει όλα όσα έχεις διαβάσει, αισθανθεί και βιώσει».

Πιστεύει ότι αυτός είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους η εταιρική επικοινωνία συχνά παρερμηνεύεται. Επειδή όλοι καταναλώνουν περιεχόμενο, χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και έχουν άποψη για όσα βλέπουν, μπορούν εύκολα να θεωρήσουν ότι κατανοούν και τη δουλειά που βρίσκεται πίσω από αυτά.

«Αυτό που δεν βλέπουν πάντα είναι η στρατηγική, η έρευνα, τα μετρήσιμα στοιχεία και η συνολική σκέψη πίσω από την επικοινωνία», εξηγεί. «Μέρος της δουλειάς μας είναι να βοηθάμε τους ανθρώπους να κατανοήσουν και τον δικό μας ρόλο».

Δίνοντας μορφή σε όσα πιστεύεις

Παρατηρώντας την  επαγγελματική διαδρομή της Piret, αρχίζει να διακρίνεται ένα σταθερό μοτίβο. Ελκύεται επανειλημμένα από οργανισμούς που βρίσκονται σε περίοδο μεταμόρφωσης, από μέρη όπου χρειάζεται να χτιστεί μια νέα κατεύθυνση, ταυτότητα ή ιστορία.

«Όταν πιστεύω σε κάτι, θέλω να το κάνω ορατό. Θέλω να το κάνω πραγματικό» λέει. «Μπορώ να το κάνω μόνο όταν πιστεύω πραγματικά στις αξίες και την αποστολή του».

Το να δημιουργείς κάτι καινούριο σπάνια αποτελεί μια απλή διαδικασία. Απαιτεί ενέργεια, ευελιξία και την ικανότητα να ανταποκρίνεσαι όταν οι συνθήκες αλλάζουν. Όταν, όμως, έχεις βιώσει το συναίσθημα του να μετατρέπεις μια ιδέα σε κάτι πραγματικό, θέλεις να το ζήσεις ξανά.

«Είναι ένας συνδυασμός τέχνης, ηγεσίας και δεξιοτεχνίας. Και τελικά. Όλα έχουν να κάνουν με τους ανθρώπους.»

Η αντίληψη της για την ηγεσία εξελίχθηκε επίσης κατά τη διάρκεια της καριέρας της προτού ακόμη οι συζητήσεις ανατροφοδότησης και τα πλάνα προσωπικής ανάπτυξης γίνουν διαδεδομένες πρακτικές, η Piret είχε αρχίσει να τα εισάγει στις δικές της ομάδες.

Ενθάρρυνε τους ανθρώπους να ακολουθούν ενδιαφέροντα πέρα από τις άμεσες απαιτήσεις του ρόλου τους πιστεύοντας ότι η προσωπική περιέργεια μπορούσε να δώσει νέα ενέργεια στη δουλειά τους.

Μια αρχή έγινε τελικά ιδιαίτερα σημαντική για εκείνη: η ηγεσία δεν απαιτεί να μιμείσαι το στιλ κάποιου άλλου.

«Δεν χρειάζεται να είσαι σκληρός ή να εκφοβίζεις τους ανθρώπους για να είσαι καλός ηγέτης» λέει. «Μπορείς να είσαι ευγενικός και θετικός και παράλληλα να πετυχαίνεις σημαντικά πράγματα. Μην αντιγράφεις τους άλλους. Βρες το στιλ ηγεσίας που είναι αυθεντικό για εσένα».

Αυτογνωσία χωρίς στασιμότητα

Όταν τη ρωτάμε ποια συμβουλή θα έδινε σε κάποιον που βρίσκεται στην αρχή της επαγγελματικής του πορείας, η Piret επιστρέφει στη σημασία της αυτογνωσίας.

«Μην χάνεις τον εαυτό σου μέσα σε όλο τον θόρυβο που υπάρχει γύρω σου», λέει. «Χρειάζεται να αφιερώνεις χρόνο στο να κατανοήσεις ποιος είσαι. Όταν αισθάνεσαι άνετα με τον εαυτό σου και είσαι πραγματικά συνδεδεμένος μαζί του, παίρνεις καλύτερες αποφάσεις».

Ο δικός της ορισμός της επιτυχίας έχει αλλάξει με τη πάροδο του χρόνου. Σήμερα, συνδέεται λιγότερο με τους τίτλους, το κύρος ή τις προσδοκίες των άλλων και περισσότερο με την ελευθερία, την ουσιαστική εργασία και την αίσθηση ότι ζει πραγματικά.

«Αγαπώ  αυτό που κάνω, γιατί μου επιτρέπει να χρησιμοποιώ όλες μου τις αισθήσεις» εξηγεί. «Μπορώ να ασχολούμαι με πράγματα που θεωρώ ουσιαστικά. Τότε είναι που αισθάνομαι πραγματικά ζωντανή».

Περιγράφει αυτόν τον τρόπο ζωής μέσα από την εικόνα ενός ποταμού: κινείται συνεχώς, αλλάζει και εμπιστεύεται τη διαδρομή που ανοίγεται μπροστά του.

«Δεν θέλω να περιορίζω τον εαυτό μου μέσα από την ηλικία, τους τίτλους ή το κοινωνικό status», λέει. «Αισθάνομαι περισσότερο σαν ποτάμι. Πρέπει να γνωρίζεις, ποιος είσαι, αλλά πρέπει επίσης να εμπιστεύεσαι το πού σε οδηγεί η ζωή».

Η εικόνα αυτή της θυμίζει ένα ποίημα του Khalil Gibran για ένα ποτάμι που πλησιάζει τον ωκεανό. Στην αρχή, το ποτάμι φοβάται αυτό που βρίσκεται μπροστά του. Τελικά, καταλαβαίνει ότι δεν εξαφανίζεται, αλλά γίνεται μέρος από κάτι μεγαλύτερο.

Για την Piret, αυτό σημαίνει «να ζεις το όνειρο».

«Νομίζω ότι ζω το όνειρο αυτή τη στιγμή», λέει. «Η απόλυτη χαρά είναι να ζεις σαν ποτάμι και να εμπιστεύεσαι το που σε οδηγεί η διαδρομή».

Ανακαλύπτοντας την ανθρώπινη πλευρά της Ελλάδας

Μέσα από τις συνεντεύξεις της με τόσους Snappiers, η Piret ανακάλυψε επίσης κάτι για τους ανθρώπους γύρω της, αλλά και για τη δική της σύνδεση με την Ελλάδα.

«Αισθάνομαι σχεδόν Ελληνίδα», λέει. «Υπάρχει κάτι βαθιά ανθρώπινο εδώ. Οι άνθρωποι πιστεύουν σε κάτι μεγαλύτερο, θέλουν να είναι χρήσιμοι και θέλουν να προσφέρουν».

Το αγαπημένο της μέρος στην Ελλάδα δεν είναι κάποιο διάσημο νησί ή αξιοθέατο. Είναι η γειτονιά της στην Αθήνα και, πιο συγκεκριμένα, η οδός Ξενοκράτους στο Κολωνάκι, την ημέρα που φιλοξενεί την εβδομαδιαία λαϊκή αγορά.

«Μοιάζει με χωριό στη μέση της πόλης», εξηγεί. «Γνωρίζω τους ανθρώπους στα μικρά καταστήματα και βλέπεις τους πάντες να σταματούν και να μιλούν μεταξύ τους στον δρόμο. Για εμένα, αυτό αντιπροσωπεύει την Ελλάδα».

Αυτή η ζεστασιά, η ανοιχτότητα και η αίσθηση της καθημερινής ανθρώπινης επαφής θα γίνονταν στη συνέχεια κεντρικά στοιχεία του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη Snappi.

Ξεκινώντας από μια λευκή σελίδα

Έπειτα από την εμπειρία της σε καθιερωμένες τράπεζες, δημόσιους οργανισμούς και διεθνείς εταιρείες τεχνολογίας, η Snappi προσέφερε στην Piret κάτι σπάνιο: την ευκαιρία να ξεκινήσει από μια λευκή σελίδα.

«Πρώτα απ’ όλα, ήταν κάτι που ξεκινούσε από το μηδέν — μια tabula rasa. Αυτό το αγαπώ», λέει. «Αλλά είχε επίσης να κάνει με τις αξίες, την αποστολή, τους ανθρώπους και το timing».

Εντάχθηκε για πρώτη φορά στη Snappi το 2024, όταν η ομάδα ήταν ακόμη μικρή και η τράπεζα δεν είχε γίνει ορατή στο ευρύτερο κοινό.

 «Από την αρχή αισθάνθηκα ότι αυτοί οι άνθρωποι μπορούσαν να δημιουργήσουν κάτι ουσιαστικό. Κατά κάποιον τρόπο, βρήκα την οικογένειά μου».

Για την Piret, το χτίσιμο της φωνής της Snappi δεν μπορούσε να διαχωριστεί από το χτίσιμο της ίδιας της τράπεζας. Τα δύο έπρεπε να εξελίσσονται μαζί, ανταποκρινόμενα στον οργανισμό, στους ανθρώπους του, στην τεχνολογία και στον κόσμο γύρω τους.

Γνώριζε επίσης ότι η κατοχή τραπεζικής άδειας δεν θα ήταν ποτέ από μόνη της αρκετή για να δημιουργήσει μια ουσιαστική σχέση με τους πελάτες.

«Το γεγονός ότι διαθέτεις τραπεζική άδεια δεν σημαίνει ότι δικαιούσαι την εμπιστοσύνη των ανθρώπων», λέει. «Πρέπει να κερδίσεις τον σεβασμό, την εμπιστοσύνη και την αγάπη τους».

Αυτή η πεποίθηση συνέβαλε στη διαμόρφωση της επικοινωνιακής φιλοσοφίας πίσω από τη Snappi: να ξεκινάς από το συναίσθημα που θέλεις να δημιουργήσεις στους ανθρώπους, να το μετατρέπεις σε σαφείς αξίες και μηνύματα και, στη συνέχεια, να διασφαλίζεις ότι η εμπειρία ανταποκρίνεται στην υπόσχεση.

Πριν αρχίσει να σχεδιάζει ένα event ή μια καμπάνια, η Piret ξεκινά με μία ερώτηση:

«Τι θέλω να αισθάνονται οι άνθρωποι όταν φεύγουν;»

Μόλις ξεκαθαρίσει αυτό το συναίσθημα, όλα τα υπόλοιπα μπορούν να αρχίσουν να παίρνουν μορφή.

Από τη λίστα αναμονής σε μια κοινότητα ανθρώπων που πιστεύουν

Καθώς η Snappi συμπληρώνει τον πρώτο χρόνο λειτουργίας της, μία στιγμή έρχεται αμέσως στο μυαλό της Piret.

Ήταν η στιγμή που η ομάδα πάτησε το «send» στο δελτίο Τύπου με το οποίο ανακοινώθηκε το δημόσιο λανσάρισμα της Snappi.

«Αρχίσαμε όλοι να χειροκροτούμε», θυμάται. «Ήταν σαν να εκτοξεύαμε έναν πύραυλο».

Πέρα από τα επίσημα ορόσημα, εκείνο που την κάνει περισσότερο περήφανη είναι ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκαν μαζί οι άνθρωποι πίσω από τη Snappi.

«Είμαστε πλέον πολύ πιο δυνατοί ως ομάδα», λέει. «Είμαστε πιο ώριμοι, πιο συνδεδεμένοι και γνωρίζουμε πιο ξεκάθαρα προς τα πού θέλουμε να κινηθούμε».

Αν ο πρώτος χρόνος της Snappi ήταν κεφάλαιο σε ένα βιβλίο, η Piret έχει ήδη έναν πιθανό τίτλο:

«Από τη λίστα αναμονής σε μια κοινότητα ανθρώπων που πιστεύουν».

Και καθώς η τράπεζα περνά στον δεύτερο χρόνο της, υπάρχει ένα στοιχείο που πιστεύει ότι δεν πρέπει ποτέ να αλλάξει: η ανοιχτότητά της.

«Η δυνατότητα να μιλάμε με ειλικρίνεια, να μοιραζόμαστε όσα σκεφτόμαστε και να παραμένουμε συνδεδεμένοι με τις βασικές μας αξίες είναι αυτό που μας κινητοποιεί», λέει. «Όσο κι αν μεγαλώσει η Snappi, πρέπει να το προστατεύσουμε».

Ο πρώτος χρόνος ήταν η διαδρομή από μια ιδέα στην πίστη — και από την πίστη σε κάτι πραγματικό.

Το επόμενο κεφάλαιο ξεκινά με την ίδια δέσμευση: να συνεχίσουμε να χτίζουμε μια τράπεζα που κερδίζει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων, παραμένει πιστή στις αξίες της και δεν χάνει ποτέ την ανθρώπινη σύνδεση που βρίσκεται στην καρδιά της ιστορίας της.

Αυτή τη φορά, η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε και γράφτηκε από την Αθηνά Ράπτη, Corporate Communications & Community Intern της Snappi. Για αυτή την ξεχωριστή έκδοση, η intern πήρε τη θέση της manager της και η Piret βρέθηκε, για πρώτη φορά, στην άλλη πλευρά των ερωτήσεων. Μην εκπλαγείτε λοιπόν αν εντοπίσετε εδώ κι εκεί την περιέργεια μιας νέας επαγγελματία που μόλις ξεκινά να γράφει τη δική της ιστορία στην επικοινωνία.