SNAPPI JOURNAL #10 Το μυαλό του Head of Product της Snappi

Το πρώτο μας Snappi Journal από το νέο μας Snappi Hub. Και το πρώτο για το 2026. Όλα αλλάζουν διαρκώς. Κάτι πολύ συνηθισμένο για τις fintech. Για πολλούς, αυτό μπορεί να φαίνεται δύσκολο. Για μένα και τον σημερινό μας καλεσμένο, τον Κωνσταντίνο Τυλιπάκη, Head of Product της Snappi, ωστόσο, είναι business as usual.

Ο Κωνσταντίνος έγινε Head of Product τον Οκτώβριο της περασμένης χρονιάς. Το Snappi Hub άνοιξε τις πόρτες του τον Δεκέμβριο. Εγώ ανέλαβα τον νέο μου ρόλο τον Ιανουάριο.

Αυτή η συνέντευξη αποτυπώνει εξαιρετικά το τι συμβαίνει αυτήν την περίοδο στη Snappi.

Ένα Πεδίο Μάχης (με τον Καλύτερο Δυνατό Τρόπο)

Ο Κωνσταντίνος χαρακτηρίζει τη δημιουργία της Snappi ως ένα πεδίο μάχης. Και έτσι ξαφνικά, ξεκινά να εξηγεί πως εξελίχθηκαν οι τακτικές πολέμου κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατάλαβα αμέσως ότι δεν θα επρόκειτο για μια συνηθισμένη συνέντευξη. Θαυμάζω τους ανθρώπους που δεν εγκλωβίζονται μέσα στο job description τους. Τους ανθρώπους που σκέφτονται ιστορικά, φιλοσοφικά, μουσικά και έτσι εφαρμόζουν αυτά τα στοιχεία στο προϊόν που δημιουργούν.  

Μιλώντας στον Κωνσταντίνο ένιωσα σαν να βρίσκομαι πάλι σε μια συναυλία των Rolling Stones (όταν τους είδα στο Τάλλιν το 1998 αποτελεί ακόμα μία από τις κορυφαίες εμπειρίες της ζωής μου). Παίζει ηλεκτρική κιθάρα. Γράφει μουσική. Μας εξέπληξε όλους με τις ικανότητές του στο χριστουγεννιάτικο καραόκε της εταιρείας. Αλλά αυτή τη στιγμή, βρίσκεται σε πόλεμο. Γιατί το να δημιουργείς κάτι με πραγματική αξία σε ένα αυστηρά ρυθμιζόμενο, με άδεια από την ΕΚΤ, τραπεζικό περιβάλλον με ομάδες που προέρχονται από συστημικές τράπεζες και πολύ διαφορετικές κουλτούρες δεν είναι κάτι απλό. Το 80% της ομάδας του έχει αλλάξει. Αλλά και πάλι, εκείνος καταφέρνει να ευδοκιμεί.

Το Μυαλό που Διαλύει για να Ξαναχτίσει

Αυτό που με συναρπάζει περισσότερο είναι το πως έγινε τόσο εφευρετικός. Όταν ήταν παιδί, αποσυναρμολογούσε τα πάντα. Ρολόγια έμπαιναν σε φούρνους, καταψύκτες, υπό πίεση, μόνο και μόνο για να δει τι θα συνέβαινε. Μετά τα ξαναέφτιαχνε ακόμα καλύτερα. Δεν το έκανε από αντίδραση. Αλλά από περιέργεια. Δεν ήταν το ‘κακό παιδί’, αλλά ούτε και ο ‘τέλειος μαθητής’. Τα σχολικά του χρόνια πέρασαν ήσυχα – παρατηρητικός, με σταθερή πορεία, δεν κάπνισε, δεν ήπιε αλκοόλ. Μου θύμησε μια φράση που λατρεύω: «Όλο το σύμπαν μπορεί να παραδοθεί σε ένα ήσυχο μυαλό». 

Ο Κωνσταντίνος είναι αυτό το μυαλό.

Η Ακαδημαϊκή Πειθαρχία Συναντά την Επιχειρηματική Φλόγα  

Αντίθετα με πολλά επιχειρηματικά πνεύματα, ο Κωνσταντίνος δεν απαρνήθηκε τις σπουδές του. Είναι απόφοιτος Βιομηχανικής Διοίκησης & Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Πειραιώς και κάτοχος Master από το University of Leicester.

Αλλά πολύ παλαιότερα από αυτά, δημιουργούσε ήδη ψηφιακά συστήματα. Τηλεπικοινωνίες, Aegean Airlines. Πλατφόρμες τυχερών παιχνιδιών. Marketplace startups. Alpha Bank. Συνίδρυσε και μια ιδιωτική εταιρεία μεταφορών το 2010 η οποία έγινε εξαιρετικά επιτυχημένη πριν προχωρήσει παρακάτω – πολύ ανήσυχος για να παραμείνει στάσιμος.

Λέει μισό-αστεία, μισό-σοβαρά: «Αν έχεις χρησιμοποιήσει ψηφιακές υπηρεσίες στην Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια, η ψυχή μου βρίσκεται σίγουρα μέσα σε κάποια από αυτές».

Και τον πιστεύω.

Πελάτες. Πάντα οι Πελάτες.

Όταν εισήλθε στον χώρο του banking το 2021, δεν το έκανε για το κύρος. Το έκανε για τον αντίκτυπο. «Το banking έχει τα πιο δυνατά προϊόντα», λέει. «Αλλάζουν τις ζωές των ανθρώπων». Αλλά οι συστημικές τράπεζες τον απογοήτευσαν. Ήθελε να εξυπηρετεί πελάτες και να κάνει τις ζωές τους καλύτερες.

Το μότο του είναι απλό: ΠΕΛΑΤΕΣ. «Πως μπορώ να τους βοηθήσω;» Αυτή η ερώτηση του δίνει ώθηση. Μου φαίνεται πολύ ελληνικό. Στωικό. Προσγειωμένο. Καθόλου επιφανειακό. 

Όταν τον ρώτησα ποιοι στοχαστές τον επηρέασαν μου αναφέρει του στωικούς και τον Μάρκο Αυρήλιο. Να αφήσουμε τον κόσμο καλύτερο απ’ ότι τον βρήκαμε. Ακόμα και σαν φοιτητής που πουλούσε κάρτες για τη Citibank, έγινε ο νούμερο ένα όχι επειδή είχε πολλές πωλήσεις, αλλά επειδή επένδυε χρόνο σε συζητήσεις με νόημα με άλλους φοιτητές για να τους εξηγήσει ακριβώς τι είναι αυτό που παίρνουνε. Πρόσφερε αληθινή αξία – όχι απλά μια τυφλή πώληση.

Αυτή είναι η στροφή που χρειαζόμαστε στον ελληνικό τραπεζικό τομέα. Με τη Snappi σαν αρωγό – όχι σαν αρπακτικό.

Ενέργεια Μέσα από το Χάος

Λέει ότι το ‘πεδίο μάχης’ του δίνει οξυγόνο. Το μυαλό του δεν σταματά ποτέ. Τρέχει, γυμνάζεται, τραγουδάει, οδηγεί. Το μεγαλύτερο όνειρό του; Να οδηγήσει με το αυτοκίνητό του όλον τον κόσμο, από τη Ρωσία στην Αλάσκα και μετά μέχρι τη Νότια Αμερική. Να γνωρίσει απλούς ανθρώπους και να κάνει συζητήσεις γεμάτες νόημα.

Μεγάλωσε πηγαίνοντας σε ένα από τα πιο σκληρά σχολεία της Αθήνας. Έχασε φίλους από ναρκωτικά. Γνωρίζει καλά τη ζωή. Την αληθινή ζωή. 

Και φαντάζομαι ότι μια μέρα θα δούμε τον δίσκο που ηχογράφησε με την 7χρονη κόρη του, ένα ντοκιμαντέρ από το ταξίδι του γύρω από όλον τον κόσμο. Και τότε όλοι οι Snappiers θα λάβουν την πρόσκληση για την μεγάλη συναυλία του στην Αθήνα και η Snappi θα είναι ηγέτης στην ελληνική αγορά και θα επεκτείνεται στην Ευρώπη.

Αυτό εύχεται για τη Snappi. Και αυτό εύχομαι και εγώ για εκείνον.

Η Τελική Σοφία

Στο τέλος της συνέντευξης μοιραζόμαστε μια κοινή σκέψη: Δεν ξέρεις ποτέ αν κάτι συμβαίνει για καλό ή για κακό. Μόνο ο χρόνος θα το κρίνει. Και ίσως αυτή να είναι η πιο στωική αλήθεια.

Οι συνεντεύξεις γράφονται από την Piret Reinson, Head of Corporate Communications της Snappi, η οποία κατάγεται από το Τάλλιν της Εσθονίας. Μην εκπλαγείτε λοιπόν αν εντοπίσετε εδώ και εκεί κάποιες αναφορές στην Εσθονία.

Read also

SNAPPI JOURNAL #10 Το μυαλό του Head of Product της Snappi

Το πρώτο μας Snappi Journal από το νέο μας Snappi Hub. Και το πρώτο για το 2026. Όλα αλλάζουν διαρκώς. Κάτι πολύ συνηθισμένο για τις fintech. Για πολλούς, αυτό μπορεί να φαίνεται δύσκολο. Για μένα και τον σημερινό μας καλεσμένο, τον Κωνσταντίνο Τυλιπάκη, Head of Product της Snappi, ωστόσο, είναι business as usual.

Ο Κωνσταντίνος έγινε Head of Product τον Οκτώβριο της περασμένης χρονιάς. Το Snappi Hub άνοιξε τις πόρτες του τον Δεκέμβριο. Εγώ ανέλαβα τον νέο μου ρόλο τον Ιανουάριο.

Αυτή η συνέντευξη αποτυπώνει εξαιρετικά το τι συμβαίνει αυτήν την περίοδο στη Snappi.

Ένα Πεδίο Μάχης (με τον Καλύτερο Δυνατό Τρόπο)

Ο Κωνσταντίνος χαρακτηρίζει τη δημιουργία της Snappi ως ένα πεδίο μάχης. Και έτσι ξαφνικά, ξεκινά να εξηγεί πως εξελίχθηκαν οι τακτικές πολέμου κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατάλαβα αμέσως ότι δεν θα επρόκειτο για μια συνηθισμένη συνέντευξη. Θαυμάζω τους ανθρώπους που δεν εγκλωβίζονται μέσα στο job description τους. Τους ανθρώπους που σκέφτονται ιστορικά, φιλοσοφικά, μουσικά και έτσι εφαρμόζουν αυτά τα στοιχεία στο προϊόν που δημιουργούν.  

Μιλώντας στον Κωνσταντίνο ένιωσα σαν να βρίσκομαι πάλι σε μια συναυλία των Rolling Stones (όταν τους είδα στο Τάλλιν το 1998 αποτελεί ακόμα μία από τις κορυφαίες εμπειρίες της ζωής μου). Παίζει ηλεκτρική κιθάρα. Γράφει μουσική. Μας εξέπληξε όλους με τις ικανότητές του στο χριστουγεννιάτικο καραόκε της εταιρείας. Αλλά αυτή τη στιγμή, βρίσκεται σε πόλεμο. Γιατί το να δημιουργείς κάτι με πραγματική αξία σε ένα αυστηρά ρυθμιζόμενο, με άδεια από την ΕΚΤ, τραπεζικό περιβάλλον με ομάδες που προέρχονται από συστημικές τράπεζες και πολύ διαφορετικές κουλτούρες δεν είναι κάτι απλό. Το 80% της ομάδας του έχει αλλάξει. Αλλά και πάλι, εκείνος καταφέρνει να ευδοκιμεί.

Το Μυαλό που Διαλύει για να Ξαναχτίσει

Αυτό που με συναρπάζει περισσότερο είναι το πως έγινε τόσο εφευρετικός. Όταν ήταν παιδί, αποσυναρμολογούσε τα πάντα. Ρολόγια έμπαιναν σε φούρνους, καταψύκτες, υπό πίεση, μόνο και μόνο για να δει τι θα συνέβαινε. Μετά τα ξαναέφτιαχνε ακόμα καλύτερα. Δεν το έκανε από αντίδραση. Αλλά από περιέργεια. Δεν ήταν το ‘κακό παιδί’, αλλά ούτε και ο ‘τέλειος μαθητής’. Τα σχολικά του χρόνια πέρασαν ήσυχα – παρατηρητικός, με σταθερή πορεία, δεν κάπνισε, δεν ήπιε αλκοόλ. Μου θύμησε μια φράση που λατρεύω: «Όλο το σύμπαν μπορεί να παραδοθεί σε ένα ήσυχο μυαλό». 

Ο Κωνσταντίνος είναι αυτό το μυαλό.

Η Ακαδημαϊκή Πειθαρχία Συναντά την Επιχειρηματική Φλόγα  

Αντίθετα με πολλά επιχειρηματικά πνεύματα, ο Κωνσταντίνος δεν απαρνήθηκε τις σπουδές του. Είναι απόφοιτος Βιομηχανικής Διοίκησης & Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Πειραιώς και κάτοχος Master από το University of Leicester.

Αλλά πολύ παλαιότερα από αυτά, δημιουργούσε ήδη ψηφιακά συστήματα. Τηλεπικοινωνίες, Aegean Airlines. Πλατφόρμες τυχερών παιχνιδιών. Marketplace startups. Alpha Bank. Συνίδρυσε και μια ιδιωτική εταιρεία μεταφορών το 2010 η οποία έγινε εξαιρετικά επιτυχημένη πριν προχωρήσει παρακάτω – πολύ ανήσυχος για να παραμείνει στάσιμος.

Λέει μισό-αστεία, μισό-σοβαρά: «Αν έχεις χρησιμοποιήσει ψηφιακές υπηρεσίες στην Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια, η ψυχή μου βρίσκεται σίγουρα μέσα σε κάποια από αυτές».

Και τον πιστεύω.

Πελάτες. Πάντα οι Πελάτες.

Όταν εισήλθε στον χώρο του banking το 2021, δεν το έκανε για το κύρος. Το έκανε για τον αντίκτυπο. «Το banking έχει τα πιο δυνατά προϊόντα», λέει. «Αλλάζουν τις ζωές των ανθρώπων». Αλλά οι συστημικές τράπεζες τον απογοήτευσαν. Ήθελε να εξυπηρετεί πελάτες και να κάνει τις ζωές τους καλύτερες.

Το μότο του είναι απλό: ΠΕΛΑΤΕΣ. «Πως μπορώ να τους βοηθήσω;» Αυτή η ερώτηση του δίνει ώθηση. Μου φαίνεται πολύ ελληνικό. Στωικό. Προσγειωμένο. Καθόλου επιφανειακό. 

Όταν τον ρώτησα ποιοι στοχαστές τον επηρέασαν μου αναφέρει του στωικούς και τον Μάρκο Αυρήλιο. Να αφήσουμε τον κόσμο καλύτερο απ’ ότι τον βρήκαμε. Ακόμα και σαν φοιτητής που πουλούσε κάρτες για τη Citibank, έγινε ο νούμερο ένα όχι επειδή είχε πολλές πωλήσεις, αλλά επειδή επένδυε χρόνο σε συζητήσεις με νόημα με άλλους φοιτητές για να τους εξηγήσει ακριβώς τι είναι αυτό που παίρνουνε. Πρόσφερε αληθινή αξία – όχι απλά μια τυφλή πώληση.

Αυτή είναι η στροφή που χρειαζόμαστε στον ελληνικό τραπεζικό τομέα. Με τη Snappi σαν αρωγό – όχι σαν αρπακτικό.

Ενέργεια Μέσα από το Χάος

Λέει ότι το ‘πεδίο μάχης’ του δίνει οξυγόνο. Το μυαλό του δεν σταματά ποτέ. Τρέχει, γυμνάζεται, τραγουδάει, οδηγεί. Το μεγαλύτερο όνειρό του; Να οδηγήσει με το αυτοκίνητό του όλον τον κόσμο, από τη Ρωσία στην Αλάσκα και μετά μέχρι τη Νότια Αμερική. Να γνωρίσει απλούς ανθρώπους και να κάνει συζητήσεις γεμάτες νόημα.

Μεγάλωσε πηγαίνοντας σε ένα από τα πιο σκληρά σχολεία της Αθήνας. Έχασε φίλους από ναρκωτικά. Γνωρίζει καλά τη ζωή. Την αληθινή ζωή. 

Και φαντάζομαι ότι μια μέρα θα δούμε τον δίσκο που ηχογράφησε με την 7χρονη κόρη του, ένα ντοκιμαντέρ από το ταξίδι του γύρω από όλον τον κόσμο. Και τότε όλοι οι Snappiers θα λάβουν την πρόσκληση για την μεγάλη συναυλία του στην Αθήνα και η Snappi θα είναι ηγέτης στην ελληνική αγορά και θα επεκτείνεται στην Ευρώπη.

Αυτό εύχεται για τη Snappi. Και αυτό εύχομαι και εγώ για εκείνον.

Η Τελική Σοφία

Στο τέλος της συνέντευξης μοιραζόμαστε μια κοινή σκέψη: Δεν ξέρεις ποτέ αν κάτι συμβαίνει για καλό ή για κακό. Μόνο ο χρόνος θα το κρίνει. Και ίσως αυτή να είναι η πιο στωική αλήθεια.

Οι συνεντεύξεις γράφονται από την Piret Reinson, Head of Corporate Communications της Snappi, η οποία κατάγεται από το Τάλλιν της Εσθονίας. Μην εκπλαγείτε λοιπόν αν εντοπίσετε εδώ και εκεί κάποιες αναφορές στην Εσθονία.

Κατέβασε το Snappi app

Σκάναρε το QR code για να κατεβάσεις την εφαρμογή

Κάνε κλικ για να κατεβάσεις την εφαρμογή

or get a download link via SMS

Get the app