What Investment Should I Choose?

#WTF_Basics

 

Όσα Πρέπει να Σκεφτείς Πριν Ξεκινήσεις και οι νοητικές παγίδες που θέτει το ίδιο σου το μυαλό

 

«Τι επένδυση να επιλέξω;». Αν έφτασες μέχρι εδώ, μάλλον έχεις ήδη κάνει το πιο δύσκολο βήμα: αποφάσισες ότι θέλεις τα χρήματά σου να αποδώσουν, αντί να κάθονται σε ένα λογαριασμό και να μειώνει την αξία τους αργά και σταθερά ο πληθωρισμός.

Aν περιμένεις από αυτό το άρθρο μια έτοιμη λίστα του τύπου «βάλε το 60% εδώ και το 40% εκεί», μάλλον δεν θα βρεις ακριβώς αυτό. Κι αυτό όχι επειδή δεν ξέρουμε, αλλά επειδή όποιος σου παραθέτει προτάσεις στο «τί επένδυση να  επιλέξεις» χωρίς να ξέρει τίποτα για σένα, είτε κάτι θέλει να σου πουλήσει είτε, θέλει να σου πουλήσει κάτι! Η σωστή απάντηση ξεκινάει πάντα από τέσσερις ερωτήσεις που μόνο εσύ μπορείς να απαντήσεις: γιατί επενδύεις, για πόσο καιρό, πόσο ρίσκο αντέχεις ως ιδιοσυγκρασία -και πόσο ρίσκο αντέχει η τσέπη σου. Όπως θα δούμε, οι δύο τελευταίες ερωτήσεις δεν αναφέρονται στο ίδιο πράγμα.

Σε αυτό το άρθρο θα πάμε λίγο βαθύτερα: πώς διαλέγεις τί σου ταιριάζει και, κυρίως, πώς λειτουργεί το ίδιο σου το μυαλό όταν πρόκειται να λάβεις χρηματοοικονομικές αποφάσεις. Μία πραγματικότητα είναι ότι πολλές φορές ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το χαρτοφυλάκιό σου δεν είναι η αγορά. Είσαι εσύ.

 
 

Βήμα 1: Όρισε τον στόχο και τον ορίζοντά σου

 

Πριν διαλέξεις πού θα επενδύσεις, πρέπει να έχεις κάνει στον εαυτό σου ξεκάθαρο το γιατί θέλεις να επενδύσεις. Το «θέλω να βγάλω λεφτά», όπως έχουμε ήδη αναφέρει, δεν είναι στόχος, είναι ευχή.

Οι παρακάτω ερωτήσεις θα σε βοηθήσουν να τακτοποιήσεις τις σκέψεις σου, έστω αρχικά:

  • Τι θέλω να πετύχω;
  • Πότε θα χρειαστώ αυτά τα λεφτά;
  • Τι θα συμβεί αν η συνολική αξία της επένδυσης μου μειωθεί προσωρινά;

Ο χρόνος μέχρι να χρειαστείς τα χρήματά σου, είναι ο χρονικός ορίζοντας (η λέξη «ορίζοντας» βγαίνει από το ρήμα ορίζω, δηλαδή βάζω όρια). Ο ορίζοντάς σου θέτει τα όρια στο τι επενδύσεις βγάζουν νόημα για σένα. Όσο πιο μακρινός τόσο περισσότερες διακυμάνσεις αντέχει το πλάνο σου, απαιτεί λιγότερη προσοχή από μέρους σου και τόσο περισσότερο αποδίδει ο ανατοκισμός. Όσο πιο κοντινός ο ορίζοντας, τόσο πιο προσεκτικός πρέπει να είσαι. Και ο βασικός κανόνας παραμένει απαράβατος: χρήματα που θα χρειαστείς στα επόμενα 1-2 χρόνια είναι για αποταμίευση, όχι για επένδυση. Επίσης, το “προσωρινό” είναι μία σχετική έννοια  (έχει την  ίδια έννοια με τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν) και δεν το αντιλαμβάνονται όλοι/ες το ίδιο. Μία μείωση στις αξίες, η οποία μπορεί να διαρκέσει για παράδειγμα από τρεις έως έξι μήνες, έχει διαφορετική ψυχο-οικονομική επίδραση σε κάθε άτομο ξεχωριστά.

Βήμα 2: Ανοχή στον κίνδυνο ≠ ικανότητα ανάληψης κινδύνου

Εδώ οι οικονομολόγοι ξεχωρίζουν δύο έννοιες οι οποίες εσφαλμένα συχνά συγχέονται:

  1. Η ανοχή στον κίνδυνο είναι ψυχολογική: πόση μείωση της αξίας της επένδυσής σου αντέχεις να βλέπεις χωρίς να πανικοβάλλεσαι;
  2. Η ικανότητα ανάληψης κινδύνου είναι αντικειμενική: πόση μείωση της αξίας της επένδυσής σου αντέχει η τσέπη σου, με βάση το εισόδημα, τις υποχρεώσεις και τον ορίζοντά σου;

Η κατάλληλη επένδυση για σένα σέβεται και τα δύο (ας το ονομάσουμε διπλό ρίσκο) συγχρόνως, όπου αυτό που σκοράρει “χαμηλότερα” από τα δύο θέτει το όριο. Αρκεί να απαντήσεις σε αυτές τις δύο κρίσιμες ερωτήσεις με ειλικρίνεια.

Βήμα 3: Δες τις επιλογές -και σε ποιον ταιριάζει η καθεμία

Τα βασικότερα προϊόντα τα γνωρίσαμε ήδη, εδώ τα βλέπουμε από τη σκοπιά του «σε ποιον ταιριάζουν»:

  1. Μετοχές: Για μακρινό ορίζοντα και ψύχραιμη αντιμετώπιση. Υψηλό ρίσκο, υψηλή δυνητική απόδοση, οι οποίες απαιτούν χρόνο και μελέτη αν τις διαλέξεις μία-μία.
  2. Ομόλογα: Για πιο συντηρητικά προφίλ ή πιο κοντινούς ορίζοντες. Δανείζεις, εισπράττεις τόκο, χαμηλό σχετικά το ρίσκο.
  3. ETF: Το «έτοιμο καλάθι» πολλών μετοχών ή ομολόγων, με άμεση διαφοροποίηση. Για τους περισσότερους juniors, η φυσική αφετηρία, ακριβώς επειδή δεν σε βάζει να μαντέψεις τη «σωστή» μετοχή ή ομόλογο.
  4. Ακίνητα: Απαιτούν μεγάλο αρχικό κεφάλαιο και ενεργή ενασχόληση. Δεν είναι απαραίτητα «παθητική» επένδυση, όπως μπορεί να σου λένε κάποιοι σε βίντεο στο Tik Tok/YouTube.

Θυμήσου τη θεμελιώδη αρχή: όσο μεγαλύτερη η δυνητική απόδοση τόσο μεγαλύτερο το ρίσκο, όπου το ένα δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς το άλλο.

Μερικές νοητικές παγίδες -τα συμπεριφορικά οικονομικά σε δράση

 

Σε αυτό το σημείο αξίζει να δούμε γιατί παίρνουμε κάποιες αποφάσεις, ενώ γνωρίζουμε ότι μπορεί να μην είναι οι καλύτερες ή οι καταλληλότερες. Σχεδόν πίσω από κάθε επενδυτικό λάθος κρύβεται μια συστηματική «λοξοδρόμηση» του εγκεφάλου μας, από αυτές που μελετούν τα οικονομικά της συμπεριφοράς. Αν τις αναγνωρίσεις εγκαίρως, έχεις ήδη κερδίσει τη μισή μάχη, αυτή με τον εαυτό σου.

1. Αποστροφή στη ζημία: γιατί το -20% ενοχλεί διπλά

Η έρευνα δείχνει ότι ο «πόνος» μιας ζημίας βαραίνει ψυχολογικά περίπου διπλάσια από τη χαρά ενός αντίστοιχου κέρδους. Τα μαθηματικά είναι αμείλικτα. Έτσι, μια μείωση 30% χρειάζεται άνοδο περίπου 43% για να καλυφθεί, όχι 30%. Για παράδειγμα, αν η αρχική αξία είναι 100€, μία μείωση της τάξης του 30% ισούται με 70€. Συνεπώς, για να ξαναγίνουν τα 70€→ 100€, απαιτείται αύξηση περίπου 43%! Συνεπώς, όσο μεγαλύτερη είναι η ποσοστιαία μείωση τόσο πιο δυσανάλογη είναι η άνοδος που απαιτείται για να επανέλθει το αρχικό κεφάλαιο. Όποιος ρευστοποιεί όταν η αγορά είναι χαμηλά  χάνει δύο φορές: κλειδώνει τη ζημιά και χάνει την ανάκαμψη. Το αντίδοτο; Το ταμείο έκτακτης ανάγκης (το συμπεριφορικό σου «καταφύγιο») και ένα χαρτοφυλάκιο που ταιριάζει πραγματικά στο προφίλ σου  ώστε η μείωση να είναι υποφερτή, όχι αφόρητη.

2. Επενδυτική συμπεριφορά αγέλης: το FOMO (fear of missing out) έχει κόστος

Όταν όλοι γύρω σου επενδύουν κάπου, ο εγκέφαλος διαβάζει αυτή τη συμπεριφορά της “αγέλης”  ως ασφάλεια. Έτσι είμαστε προγραμματισμένοι, από τότε που κυνηγούσαμε (ή μας κυνηγούσαν) στην εποχή των σπηλαίων. Στις αγορές, όμως, ισχύει συνήθως το ανάποδο: μέχρι να υποπέσει κάτι στην αντίληψη όλων, το μεγάλο μέρος της ανόδου έχει ήδη συμβεί. Είναι σαν να βιάζεσαι να πας σε ένα πάρτι που τελειώνει. Θυμήσου τους γκουρού του Tik Tok από το πρώτο άρθρο: όποιος τάζει σίγουρα και γρήγορα κέρδη, ή κάτι κρύβει, ή είναι παντελώς αδαής.

 

3. Μεροληψία της πρόσφατης εμπειρίας: το πέρυσι δεν είναι συμβόλαιο

Ο εγκέφαλος μας έχει την τάση (διότι είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι δεν του αρέσει να δυσκολεύεται) να προβάλλει την πρόσφατη τάση του παρελθόντος, στο μέλλον. Για παράδειγμα, αν ένας παίκτης έχει σκοράρει 5 συνεχόμενα τρίποντα, τίποτα δεν εγγυάται ότι θα σκοράρει και το έκτο. Παρομοίως, οι ιστορικές αποδόσεις δεν εγγυώνται τίποτα για αύριο. Συχνά, μάλιστα, ό,τι υπήρξε υπερβολικό, η αγορά τελικά το “διορθώσε”. Δηλαδή, επέβαλε -μέσω της προσφοράς και της ζήτησης- την μέση παρατηρούμενη τιμή όταν οι συνθήκες της αγοράς είναι ομαλές. Έτσι, αν η μόνη σου ανάλυση είναι η παρελθούσα απόδοση, τότε δεν έχεις ανάλυση. Έχεις απλώς το βλέμμα σου στραμμένο στο παρελθόν. Βέβαια, αρκετά οικονομετρικά υποδείγματα μπορούν και “προβάλλουν”, με κάποια επιτυχία, πιθανές μελλοντικές τιμές, αλλά συνήθως λαμβάνουν υπόψη παραμέτρους οι οποίες δεν είναι απαραίτητα διαθέσιμες στο ευρύ κοινό.

4. Υπερβολική αυτοπεποίθηση: όλοι νομίζουμε ότι είμαστε οι «καλοί» οδηγοί

Η συντριπτική πλειοψηφία των οδηγών θεωρεί ότι οδηγεί με ικανότητα «πάνω από τον μέσο όρο», κάτι το οποίο είναι μαθηματικά αδύνατο. Το ίδιο συμβαίνει και στις επενδύσεις: πιστεύουμε ότι εμείς θα διαλέξουμε τη σωστή μετοχή, ότι εμείς θα επενδύσουμε ή/και θα ρευστοποιήσουμε (αποεπενδύω) την τέλεια στιγμή, ή ότι γνωρίζουμε κάτι που δεν γνωρίζουν όλοι οι υπόλοιποι. Η στατιστική λέει το αντίθετο: ούτε οι επαγγελματίες δεν το πετυχαίνουν συστηματικά. Για αυτό, η διαφοροποίηση δεν είναι συντηρητισμός, είναι σύνεση με μαθηματικό υπόβαθρο.

5. Αναβλητικότητα: η «τέλεια στιγμή» είναι ο ακριβότερος μύθος

Η αναμονή για την “κατάλληλη στιγμή” στην αγορά είναι μια παγίδα με συγκεκριμένο, αόρατο κόστος. Αν επενδύεις 100€ τον μήνα με μέση ετήσια απόδοση 7%, η διαφορά ανάμεσα στο να ξεκινήσεις σήμερα (122.000€ σε 30 χρόνια) και στο να καθυστερήσεις μια δεκαετία (52.000€ για τα υπόλοιπα 20) είναι 70.000€. Αυτό είναι το τίμημα που δεν άφησες τον ανατοκισμό να λειτουργήσει για σένα μέσα στο χρόνο.

Προτού ξεκινήσεις, ένας τελευταίος έλεγχος

 

Έχω εξοφλήσει τα «ακριβά» χρέη (κάρτες, καταναλωτικά δάνεια).

Έχω ταμείο έκτακτης ανάγκης τουλάχιστον 2-4 μισθών σε λογαριασμό με άμεση πρόσβαση.

Έχω ξεκάθαρο στόχο και χρονικό ορίζοντα.

Γνωρίζω την ανοχή και την ικανότητά μου για ρίσκο, και ακολουθώ τη χαμηλότερη.

Καταλαβαίνω πού επενδύω τα χρήματά μου και τι κόστη πληρώνω για αυτό. Τα κόστη είναι ο αθόρυβος εχθρός της απόδοσης και θα επεκταθούμε σε αυτά σε επόμενο άρθρο.

Επενδύω το ποσό που μπορώ να διαθέτω σταθερά, και όχι για παράδειγμα τα χρήματα του ενοικίου μου.

Η σωστή ερώτηση δεν είναι «τί» -είναι «γιατί» και «ποιος»

Στο «τί επένδυση να επιλέξω» δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη απάντηση για όλους. Ο καθένας και η καθεμία από εμάς έχει τη δική του/της απάντηση, που προκύπτει από τον στόχο, τον ορίζοντα και το “διπλό” προφίλ ρίσκου. Έχει επίσης και έναν κρυφό αντίπαλο: τις παγίδες που θέτει το μυαλό μας. Τα καλά νέα είναι ότι αρκεί να στήσεις μία οικονομική βάση, αρχικά με μικρά και σταθερά ποσά, με διαφοροποίηση, και  στη συνέχεια άσε τον χρόνο να κάνει τη δουλειά προς όφελός σου.

 

 

📌 Συχνές Ερωτήσεις

Υπάρχει μια «καλύτερη / κατάλληλη » επένδυση για όλους; Όχι. Η κατάλληλη επένδυση εξαρτάται από το στόχο, τον ορίζοντα, την ανοχή και την ικανότητά σου για ρίσκο. Ό,τι είναι ιδανικό για τον έναν, μπορεί να είναι παγίδα για έναν άλλον.

Ποια είναι η μεγαλύτερη παγίδα για έναν junior; Οι δύο μεγαλύτερες παγίδες είναι η αποστροφή στη ζημία που οδηγεί σε πανικόβλητη ρευστοποίηση όταν η αγορά είναι χαμηλά, και η αναβλητικότητα, που κοστίζει αόρατα και αρκετά σε βάθος χρόνου. Και οι δύο αντιμετωπίζονται με προετοιμασία και αυτοματοποίηση , βάζοντας δηλαδή, σταθερή μηνιαία «δόση» στην επένδυσή σου.

Πρέπει να περιμένω να πέσει η αγορά για να ξεκινήσω; Το να “αφουγκραστείς” την αγορά ακούγεται έξυπνο αλλά σπάνια δουλεύει, ακόμη και για τους επαγγελματίες. Ιστορικά, ο χρόνος παραμονής σου μέσα στην αγορά έχει αποδειχθεί πιο αποδοτικός από την «τέλεια στιγμή εισόδου».

Οι συντάκτες

 

Η Άντζελα Κατωπόδη είναι Head of Investment Products & Operations στη Snappi, με πολυετή εμπειρία στον τραπεζικό κλάδο και εξειδίκευση στην ανάπτυξη επενδυτικών προϊόντων & υπηρεσιών, καθώς και στις λειτουργικές διαδικασίες. Στόχος της να εμπνεύσει περισσότερους ανθρώπους να ανακαλύψουν και να κατανοήσουν το χώρο των επενδύσεων.

Ο Δρ Γιώργος Τσομίδης είναι ακαδημαϊκός και βασικός σύμβουλος του Snappi FinTech & AI Lab. Τον ενδιαφέρει να μετατρέπει σύνθετες χρηματοοικονομικές έννοιες σε απλές, για το ευρύ κοινό.

Disclaimer: Το παρόν άρθρο δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση επενδυτική συμβουλή. Έχει αποκλειστικά εκπαιδευτικό και ενημερωτικό χαρακτήρα. Κάθε επενδυτική απόφαση εμπεριέχει ρίσκο και θα πρέπει να λαμβάνεται μετά από δική σου εκτεταμένη έρευνα ή/και συμβουλή πιστοποιημένου επαγγελματία.

Read also

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

What Investment Should I Choose?

#WTF_Basics

 

Όσα Πρέπει να Σκεφτείς Πριν Ξεκινήσεις και οι νοητικές παγίδες που θέτει το ίδιο σου το μυαλό

 

«Τι επένδυση να επιλέξω;». Αν έφτασες μέχρι εδώ, μάλλον έχεις ήδη κάνει το πιο δύσκολο βήμα: αποφάσισες ότι θέλεις τα χρήματά σου να αποδώσουν, αντί να κάθονται σε ένα λογαριασμό και να μειώνει την αξία τους αργά και σταθερά ο πληθωρισμός.

Aν περιμένεις από αυτό το άρθρο μια έτοιμη λίστα του τύπου «βάλε το 60% εδώ και το 40% εκεί», μάλλον δεν θα βρεις ακριβώς αυτό. Κι αυτό όχι επειδή δεν ξέρουμε, αλλά επειδή όποιος σου παραθέτει προτάσεις στο «τί επένδυση να  επιλέξεις» χωρίς να ξέρει τίποτα για σένα, είτε κάτι θέλει να σου πουλήσει είτε, θέλει να σου πουλήσει κάτι! Η σωστή απάντηση ξεκινάει πάντα από τέσσερις ερωτήσεις που μόνο εσύ μπορείς να απαντήσεις: γιατί επενδύεις, για πόσο καιρό, πόσο ρίσκο αντέχεις ως ιδιοσυγκρασία -και πόσο ρίσκο αντέχει η τσέπη σου. Όπως θα δούμε, οι δύο τελευταίες ερωτήσεις δεν αναφέρονται στο ίδιο πράγμα.

Σε αυτό το άρθρο θα πάμε λίγο βαθύτερα: πώς διαλέγεις τί σου ταιριάζει και, κυρίως, πώς λειτουργεί το ίδιο σου το μυαλό όταν πρόκειται να λάβεις χρηματοοικονομικές αποφάσεις. Μία πραγματικότητα είναι ότι πολλές φορές ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το χαρτοφυλάκιό σου δεν είναι η αγορά. Είσαι εσύ.

 
 

Βήμα 1: Όρισε τον στόχο και τον ορίζοντά σου

 

Πριν διαλέξεις πού θα επενδύσεις, πρέπει να έχεις κάνει στον εαυτό σου ξεκάθαρο το γιατί θέλεις να επενδύσεις. Το «θέλω να βγάλω λεφτά», όπως έχουμε ήδη αναφέρει, δεν είναι στόχος, είναι ευχή.

Οι παρακάτω ερωτήσεις θα σε βοηθήσουν να τακτοποιήσεις τις σκέψεις σου, έστω αρχικά:

  • Τι θέλω να πετύχω;
  • Πότε θα χρειαστώ αυτά τα λεφτά;
  • Τι θα συμβεί αν η συνολική αξία της επένδυσης μου μειωθεί προσωρινά;

Ο χρόνος μέχρι να χρειαστείς τα χρήματά σου, είναι ο χρονικός ορίζοντας (η λέξη «ορίζοντας» βγαίνει από το ρήμα ορίζω, δηλαδή βάζω όρια). Ο ορίζοντάς σου θέτει τα όρια στο τι επενδύσεις βγάζουν νόημα για σένα. Όσο πιο μακρινός τόσο περισσότερες διακυμάνσεις αντέχει το πλάνο σου, απαιτεί λιγότερη προσοχή από μέρους σου και τόσο περισσότερο αποδίδει ο ανατοκισμός. Όσο πιο κοντινός ο ορίζοντας, τόσο πιο προσεκτικός πρέπει να είσαι. Και ο βασικός κανόνας παραμένει απαράβατος: χρήματα που θα χρειαστείς στα επόμενα 1-2 χρόνια είναι για αποταμίευση, όχι για επένδυση. Επίσης, το “προσωρινό” είναι μία σχετική έννοια  (έχει την  ίδια έννοια με τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν) και δεν το αντιλαμβάνονται όλοι/ες το ίδιο. Μία μείωση στις αξίες, η οποία μπορεί να διαρκέσει για παράδειγμα από τρεις έως έξι μήνες, έχει διαφορετική ψυχο-οικονομική επίδραση σε κάθε άτομο ξεχωριστά.

Βήμα 2: Ανοχή στον κίνδυνο ≠ ικανότητα ανάληψης κινδύνου

Εδώ οι οικονομολόγοι ξεχωρίζουν δύο έννοιες οι οποίες εσφαλμένα συχνά συγχέονται:

  1. Η ανοχή στον κίνδυνο είναι ψυχολογική: πόση μείωση της αξίας της επένδυσής σου αντέχεις να βλέπεις χωρίς να πανικοβάλλεσαι;
  2. Η ικανότητα ανάληψης κινδύνου είναι αντικειμενική: πόση μείωση της αξίας της επένδυσής σου αντέχει η τσέπη σου, με βάση το εισόδημα, τις υποχρεώσεις και τον ορίζοντά σου;

Η κατάλληλη επένδυση για σένα σέβεται και τα δύο (ας το ονομάσουμε διπλό ρίσκο) συγχρόνως, όπου αυτό που σκοράρει “χαμηλότερα” από τα δύο θέτει το όριο. Αρκεί να απαντήσεις σε αυτές τις δύο κρίσιμες ερωτήσεις με ειλικρίνεια.

Βήμα 3: Δες τις επιλογές -και σε ποιον ταιριάζει η καθεμία

Τα βασικότερα προϊόντα τα γνωρίσαμε ήδη, εδώ τα βλέπουμε από τη σκοπιά του «σε ποιον ταιριάζουν»:

  1. Μετοχές: Για μακρινό ορίζοντα και ψύχραιμη αντιμετώπιση. Υψηλό ρίσκο, υψηλή δυνητική απόδοση, οι οποίες απαιτούν χρόνο και μελέτη αν τις διαλέξεις μία-μία.
  2. Ομόλογα: Για πιο συντηρητικά προφίλ ή πιο κοντινούς ορίζοντες. Δανείζεις, εισπράττεις τόκο, χαμηλό σχετικά το ρίσκο.
  3. ETF: Το «έτοιμο καλάθι» πολλών μετοχών ή ομολόγων, με άμεση διαφοροποίηση. Για τους περισσότερους juniors, η φυσική αφετηρία, ακριβώς επειδή δεν σε βάζει να μαντέψεις τη «σωστή» μετοχή ή ομόλογο.
  4. Ακίνητα: Απαιτούν μεγάλο αρχικό κεφάλαιο και ενεργή ενασχόληση. Δεν είναι απαραίτητα «παθητική» επένδυση, όπως μπορεί να σου λένε κάποιοι σε βίντεο στο Tik Tok/YouTube.

Θυμήσου τη θεμελιώδη αρχή: όσο μεγαλύτερη η δυνητική απόδοση τόσο μεγαλύτερο το ρίσκο, όπου το ένα δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς το άλλο.

Μερικές νοητικές παγίδες -τα συμπεριφορικά οικονομικά σε δράση

 

Σε αυτό το σημείο αξίζει να δούμε γιατί παίρνουμε κάποιες αποφάσεις, ενώ γνωρίζουμε ότι μπορεί να μην είναι οι καλύτερες ή οι καταλληλότερες. Σχεδόν πίσω από κάθε επενδυτικό λάθος κρύβεται μια συστηματική «λοξοδρόμηση» του εγκεφάλου μας, από αυτές που μελετούν τα οικονομικά της συμπεριφοράς. Αν τις αναγνωρίσεις εγκαίρως, έχεις ήδη κερδίσει τη μισή μάχη, αυτή με τον εαυτό σου.

1. Αποστροφή στη ζημία: γιατί το -20% ενοχλεί διπλά

Η έρευνα δείχνει ότι ο «πόνος» μιας ζημίας βαραίνει ψυχολογικά περίπου διπλάσια από τη χαρά ενός αντίστοιχου κέρδους. Τα μαθηματικά είναι αμείλικτα. Έτσι, μια μείωση 30% χρειάζεται άνοδο περίπου 43% για να καλυφθεί, όχι 30%. Για παράδειγμα, αν η αρχική αξία είναι 100€, μία μείωση της τάξης του 30% ισούται με 70€. Συνεπώς, για να ξαναγίνουν τα 70€→ 100€, απαιτείται αύξηση περίπου 43%! Συνεπώς, όσο μεγαλύτερη είναι η ποσοστιαία μείωση τόσο πιο δυσανάλογη είναι η άνοδος που απαιτείται για να επανέλθει το αρχικό κεφάλαιο. Όποιος ρευστοποιεί όταν η αγορά είναι χαμηλά  χάνει δύο φορές: κλειδώνει τη ζημιά και χάνει την ανάκαμψη. Το αντίδοτο; Το ταμείο έκτακτης ανάγκης (το συμπεριφορικό σου «καταφύγιο») και ένα χαρτοφυλάκιο που ταιριάζει πραγματικά στο προφίλ σου  ώστε η μείωση να είναι υποφερτή, όχι αφόρητη.

2. Επενδυτική συμπεριφορά αγέλης: το FOMO (fear of missing out) έχει κόστος

Όταν όλοι γύρω σου επενδύουν κάπου, ο εγκέφαλος διαβάζει αυτή τη συμπεριφορά της “αγέλης”  ως ασφάλεια. Έτσι είμαστε προγραμματισμένοι, από τότε που κυνηγούσαμε (ή μας κυνηγούσαν) στην εποχή των σπηλαίων. Στις αγορές, όμως, ισχύει συνήθως το ανάποδο: μέχρι να υποπέσει κάτι στην αντίληψη όλων, το μεγάλο μέρος της ανόδου έχει ήδη συμβεί. Είναι σαν να βιάζεσαι να πας σε ένα πάρτι που τελειώνει. Θυμήσου τους γκουρού του Tik Tok από το πρώτο άρθρο: όποιος τάζει σίγουρα και γρήγορα κέρδη, ή κάτι κρύβει, ή είναι παντελώς αδαής.

 

3. Μεροληψία της πρόσφατης εμπειρίας: το πέρυσι δεν είναι συμβόλαιο

Ο εγκέφαλος μας έχει την τάση (διότι είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι δεν του αρέσει να δυσκολεύεται) να προβάλλει την πρόσφατη τάση του παρελθόντος, στο μέλλον. Για παράδειγμα, αν ένας παίκτης έχει σκοράρει 5 συνεχόμενα τρίποντα, τίποτα δεν εγγυάται ότι θα σκοράρει και το έκτο. Παρομοίως, οι ιστορικές αποδόσεις δεν εγγυώνται τίποτα για αύριο. Συχνά, μάλιστα, ό,τι υπήρξε υπερβολικό, η αγορά τελικά το “διορθώσε”. Δηλαδή, επέβαλε -μέσω της προσφοράς και της ζήτησης- την μέση παρατηρούμενη τιμή όταν οι συνθήκες της αγοράς είναι ομαλές. Έτσι, αν η μόνη σου ανάλυση είναι η παρελθούσα απόδοση, τότε δεν έχεις ανάλυση. Έχεις απλώς το βλέμμα σου στραμμένο στο παρελθόν. Βέβαια, αρκετά οικονομετρικά υποδείγματα μπορούν και “προβάλλουν”, με κάποια επιτυχία, πιθανές μελλοντικές τιμές, αλλά συνήθως λαμβάνουν υπόψη παραμέτρους οι οποίες δεν είναι απαραίτητα διαθέσιμες στο ευρύ κοινό.

4. Υπερβολική αυτοπεποίθηση: όλοι νομίζουμε ότι είμαστε οι «καλοί» οδηγοί

Η συντριπτική πλειοψηφία των οδηγών θεωρεί ότι οδηγεί με ικανότητα «πάνω από τον μέσο όρο», κάτι το οποίο είναι μαθηματικά αδύνατο. Το ίδιο συμβαίνει και στις επενδύσεις: πιστεύουμε ότι εμείς θα διαλέξουμε τη σωστή μετοχή, ότι εμείς θα επενδύσουμε ή/και θα ρευστοποιήσουμε (αποεπενδύω) την τέλεια στιγμή, ή ότι γνωρίζουμε κάτι που δεν γνωρίζουν όλοι οι υπόλοιποι. Η στατιστική λέει το αντίθετο: ούτε οι επαγγελματίες δεν το πετυχαίνουν συστηματικά. Για αυτό, η διαφοροποίηση δεν είναι συντηρητισμός, είναι σύνεση με μαθηματικό υπόβαθρο.

5. Αναβλητικότητα: η «τέλεια στιγμή» είναι ο ακριβότερος μύθος

Η αναμονή για την “κατάλληλη στιγμή” στην αγορά είναι μια παγίδα με συγκεκριμένο, αόρατο κόστος. Αν επενδύεις 100€ τον μήνα με μέση ετήσια απόδοση 7%, η διαφορά ανάμεσα στο να ξεκινήσεις σήμερα (122.000€ σε 30 χρόνια) και στο να καθυστερήσεις μια δεκαετία (52.000€ για τα υπόλοιπα 20) είναι 70.000€. Αυτό είναι το τίμημα που δεν άφησες τον ανατοκισμό να λειτουργήσει για σένα μέσα στο χρόνο.

Προτού ξεκινήσεις, ένας τελευταίος έλεγχος

 

Έχω εξοφλήσει τα «ακριβά» χρέη (κάρτες, καταναλωτικά δάνεια).

Έχω ταμείο έκτακτης ανάγκης τουλάχιστον 2-4 μισθών σε λογαριασμό με άμεση πρόσβαση.

Έχω ξεκάθαρο στόχο και χρονικό ορίζοντα.

Γνωρίζω την ανοχή και την ικανότητά μου για ρίσκο, και ακολουθώ τη χαμηλότερη.

Καταλαβαίνω πού επενδύω τα χρήματά μου και τι κόστη πληρώνω για αυτό. Τα κόστη είναι ο αθόρυβος εχθρός της απόδοσης και θα επεκταθούμε σε αυτά σε επόμενο άρθρο.

Επενδύω το ποσό που μπορώ να διαθέτω σταθερά, και όχι για παράδειγμα τα χρήματα του ενοικίου μου.

Η σωστή ερώτηση δεν είναι «τί» -είναι «γιατί» και «ποιος»

Στο «τί επένδυση να επιλέξω» δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη απάντηση για όλους. Ο καθένας και η καθεμία από εμάς έχει τη δική του/της απάντηση, που προκύπτει από τον στόχο, τον ορίζοντα και το “διπλό” προφίλ ρίσκου. Έχει επίσης και έναν κρυφό αντίπαλο: τις παγίδες που θέτει το μυαλό μας. Τα καλά νέα είναι ότι αρκεί να στήσεις μία οικονομική βάση, αρχικά με μικρά και σταθερά ποσά, με διαφοροποίηση, και  στη συνέχεια άσε τον χρόνο να κάνει τη δουλειά προς όφελός σου.

 

 

📌 Συχνές Ερωτήσεις

Υπάρχει μια «καλύτερη / κατάλληλη » επένδυση για όλους; Όχι. Η κατάλληλη επένδυση εξαρτάται από το στόχο, τον ορίζοντα, την ανοχή και την ικανότητά σου για ρίσκο. Ό,τι είναι ιδανικό για τον έναν, μπορεί να είναι παγίδα για έναν άλλον.

Ποια είναι η μεγαλύτερη παγίδα για έναν junior; Οι δύο μεγαλύτερες παγίδες είναι η αποστροφή στη ζημία που οδηγεί σε πανικόβλητη ρευστοποίηση όταν η αγορά είναι χαμηλά, και η αναβλητικότητα, που κοστίζει αόρατα και αρκετά σε βάθος χρόνου. Και οι δύο αντιμετωπίζονται με προετοιμασία και αυτοματοποίηση , βάζοντας δηλαδή, σταθερή μηνιαία «δόση» στην επένδυσή σου.

Πρέπει να περιμένω να πέσει η αγορά για να ξεκινήσω; Το να “αφουγκραστείς” την αγορά ακούγεται έξυπνο αλλά σπάνια δουλεύει, ακόμη και για τους επαγγελματίες. Ιστορικά, ο χρόνος παραμονής σου μέσα στην αγορά έχει αποδειχθεί πιο αποδοτικός από την «τέλεια στιγμή εισόδου».

Οι συντάκτες

 

Η Άντζελα Κατωπόδη είναι Head of Investment Products & Operations στη Snappi, με πολυετή εμπειρία στον τραπεζικό κλάδο και εξειδίκευση στην ανάπτυξη επενδυτικών προϊόντων & υπηρεσιών, καθώς και στις λειτουργικές διαδικασίες. Στόχος της να εμπνεύσει περισσότερους ανθρώπους να ανακαλύψουν και να κατανοήσουν το χώρο των επενδύσεων.

Ο Δρ Γιώργος Τσομίδης είναι ακαδημαϊκός και βασικός σύμβουλος του Snappi FinTech & AI Lab. Τον ενδιαφέρει να μετατρέπει σύνθετες χρηματοοικονομικές έννοιες σε απλές, για το ευρύ κοινό.

Disclaimer: Το παρόν άρθρο δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση επενδυτική συμβουλή. Έχει αποκλειστικά εκπαιδευτικό και ενημερωτικό χαρακτήρα. Κάθε επενδυτική απόφαση εμπεριέχει ρίσκο και θα πρέπει να λαμβάνεται μετά από δική σου εκτεταμένη έρευνα ή/και συμβουλή πιστοποιημένου επαγγελματία.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

Get the Snappi app

Scan the QR code to download the app

Click to download the app

or get a download link via SMS

Get the app